مهندسی محیط زیست

بانک اخبار، مقالات و نرم افزارهای مهندسی محیط زیست و بهداشت محیط

Mars Weather Forecast: Snow

The latest findings from the Martian Arctic offer more hints of a wet past but paint a very arid present, scientists reported Monday.

And in a prelude to winter and the demise of NASA’s Phoenix Mars lander, snow has been spotted falling from the clouds above. As the Martian days shorten and temperatures drop, Phoenix’s solar panels will eventually not be able to produce enough energy to keep the spacecraft warm.

NASA, however, has given a second extension to the mission, originally intended to last just three months and now in its fifth month. The extension will allow scientists to gather data until Phoenix’s final day, anticipated to arrive in mid- to late-November or perhaps early December.

“We are trying to literally make hay as the sun shines,” said Barry Goldstein, Phoenix’s project manager during a news conference on Monday, “and really try to get the most of the science instruments in these last few days before the end of the mission.”

The Phoenix landed north of the Martian Arctic circle on May 25, during late spring for Mars’ northern hemisphere. Its mission was to explore whether that environment, currently dry, cold and presumably lifeless, might have been habitable in the past when Mars’ axis was tipped farther over and pointed toward the Sun half of the time.

The mission has produced a trove of data for scientists to sift and ponder, but no blockbuster discoveries.

Instruments analyzing samples of dirt dug up by the Phoenix have now identified signs of clays and calcium carbonate, materials that on Earth form only in the presence of liquid water.

That liquid water is not there currently. A layer of water ice exists a few inches below surface, and the layer of soil on top of the ice is “very, very dry,” said Michael Hecht of NASA’s Jet Propulsion Laboratory.

Earlier, scientists had announced the presence of perchlorates, a class of chemicals that are toxic in high concentrations, although the implications for the possibility of life are unclear. The perchlorates could also explain the dryness of the soil, soaking up any moisture.

No organic molecules have yet been identified. “If there is any there, it’s not very much,” said William V. Boynton of the University of Arizona, lead scientist of the instrument known as the thermal and evolved gas analyzer.

The weather station, by shining a laser beam straight up and looking at the reflections, has spotted crystals of water ice — snow — from clouds 2.5 miles above the surface, although the snow has so far not reached the ground.

As the season moves to winter, the Phoenix will eventually be encased in a tomb of carbon dioxide ice. Mission managers said that after the spacecraft thaws out when spring returns, they will attempt to invoke its “Lazarus mode,” but they doubted the spacecraft would revive.

Mr. Goldstein said the extreme cold would make electronic components brittle and prone to shattering. “The vehicle will probably not survive that,” he said.
+ نوشته شده در  5 Oct 2008ساعت 23:56  توسط www.Mohitiran.ir  | 

مشاهده بارش برف در آسمان مريخ

جام جم آنلاين: كاوشگر فونيکس ناسا که در سطح مريخ مشغول مطالعه است در آسمان اين سياره دانه هاي برف مشاهده کرده است.
به گزارش ايسنا، اين مريخ‌نشين با استفاده از يکي از ابزارهاي خود موسوم به Lidar سرگرم بررسي ابرهاي مريخي بود که ريزش کريستال هاي بزرگ يخ از آسمان را رؤيت کرد اما اين ابزار که با منعکس کردن ليزر بر ذرات موجود در آسمان کار مي کند، به زمين افتادن دانه هاي برف را نديد.

داده ها حاکي است که برف پيش از رسيدن به سطح بخار شد؛ فونيکس مشغول بررسي اين موضوع است.

ايستگاه هواشناسي تعبيه شده روي فونيکس را کانادا تهيه کرده است.

جيم وايتوي از دانشگاه يورک در تورنتو که مديريت اين ايستگاه را به عهده دارد گفت: ما در چند ماه آينده به دقت در جستجوي شواهد افتادن دانه هاي برف بر سطح مريخ خواهيم بود.

وي افزود: اين يک عامل خيلي مهم در چرخه هيدرولوژيکي مريخ، با جابه جايي آب ميان سطح و اتمسفر مريخ است.

فونيکس روز 25 مه سال جاري بر مريخ فرود آمد. اين کاوشگر که غيرسيار است حامل يک رشته ابزارها براي مطالعه ترکيب شيميايي و محيط قطبي مريخ است.

ايستگاه هواشناسي اين کاوشگر مرتبا اتمسفر، فشار و باد را در محل استقرار آن اندازه گيري مي کند.

اين ايستگاه پس از فرارسيدن فصل تابستان افزايش دما را ثبت کرده است و بعد شاهد شروع افت دما همزمان با طولاني تر شدن شب ها (ساعاتي که خورشيد پايين تر از افق مي گذراند) در آغاز زمستان بوده است.

دکتر وايتوي گفت: در دو ماه اول ماموريت، رطوبت اتمسفر به دليل تصعيد آب [يخ] از سطح و کلاهک يخي قطب درحال افزايش بود؛ و در دومين بخش ماموريت کم کم شاهد تشکيل برفک، مه و ابر بوده ايم و اين اکنون هر شب اتفاق مي افتد.

نتايج مهم ديگري که اين هفته توسط آژانس فضايي آمريکا، ناسا، منتشر شد شامل خبر شناسايي کربنات کلسيم در خاک اطراف فونيکس بود. اين ماده در کره زمين از عناصر اصلي تشکيل سنگ آهک است.

فونيکس همچنين موفق به يافتن ذراتي شد که احتمالا داراي خواص نوعي خاک رس هستند.

اهميت کشف اين دو ماده معدني اين است که فقط در حضور آب مايع شکل مي گيرند.

مدارگردهاي مريخ قبلا چنين موادي را در ساير بخش هاي مريخ رديابي کرده بودند اما تنها در قسمت هايي که شواهد آشکاري از جاري شدن آب وجود دارد. تفاوت در مورد محل فرود فونيکس اين است که در دشتي باز قرار گرفته که فاقد هر گونه مشخصه ژئولوژيکي است که در اثر جريان آب شکل گرفته باشد.

بيل بوينتون از دانشگاه آريزونا و از دانشمندان ماموريت فونيکس گفت: با اين فرض که ما واقعا براي تشکيل اين کربنات ها به آب نياز داريم - که به نظر فرض درستي مي آيد - در آن صورت اين يافته نشان مي دهد که زماني در گذشته آب ساکن (در اين منطقه) وجود داشته است.

او افزود: ممکن است که يخي که آنجاست [درست در زير سطح] در همان جاي اوليه ذوب شده باشد و درست در همان نقطه باقي مانده باشد و واکنش (تشکيل کربنات) آنجا اتفاق افتاده باشد.

ماموريت فونيکس قرار بود اصلا تنها 90 روز مريخي به طول انجامد اما اين ماموريت اکنون براي مدتي بي پايان تمديد شده است، نه اينکه مهندسان انتظار ادامه حيات کاوشگر براي مدتي طولاني را داشته باشند.

اين کاوشگر اکنون انرژي خورشيدي کمتري جذب مي کند و بايد براي گرم نگاه داشتن سيستم هايش انرژي بيشتري صرف کند.

همچنين انتظار مي رود توانايي فونيکس براي جمع آوري نور خورشيد نيز به شدت مخدوش شود که اين امر ناشي از نشستن دي اکسيد کربن بر صفحات خورشيدي است.

با پيش بيني‌هاي کنوني اين کاوشگر احتمالا در پايان نوامبر يا اوايل دسامبر از کار خواهد افتاد.

+ نوشته شده در  4 Oct 2008ساعت 0:20  توسط www.Mohitiran.ir  | 

نانوفيلتر‌ها به‌تصفيه آب درمناطق حادثه‌ديده كمك مي‌كنند

جام جم آنلاين: پوششي از نانومواد مي‌تواند راه حلي براي يكي از بزرگترين و خطرناك‌ترين چالش‌هاي بهداشتي از جمله جدا كردن ميكروب‌ها و ساير آلودگي‌ها از آب آشاميدني باشد.
به گزارش فارس، در حوادثي مانند طوفان برمه، بسياري از مرگ و مير‌ها به علت از بين رفتن منابع تأمين آب آشاميدني روي مي‌دهد. هزاران كيلوگرم مواد غذايي از طريق راه‌هاي هوايي به اين مناطق ارسال مي‌شود و جان هزاران نفر را موقتا حفظ مي‌كند ولي بسياري از اوقات آب بهداشتي ناكافي است.


پروفسور «پيتر ماجووسكي» از دانشگاه جنوب استراليا روزي را پيش‌بيني مي‌كند كه مؤسسات كمك‌كننده مي‌توانند ماسه پوشش داده شده را آورده و با عبور دادن آب آلوده از يك فيلتر معادل فيلتر قهوه، آب پاكيزه بدست آورند. نانوماده موجود بر روي سطح سيليكا مي‌تواند باكتري وبا يا انگل Cryptosporidium را به طور اطمينان‌آوري به‌دام‌انداخته و آب آشاميدني بهداشتي توليد كند.


علاوه بر اين ماجووسكي معتقد است اين نانوفيلترها بايد قابليت توليد با قيمتي مناسب را داشته باشند. وي مي‌گويد ما از آب كه گران نيست و سيليكا و مواد فعال سطحي استفاده مي‌كنيم. ماجووسكي و دانشجويان دوره دكتري وي آزمايشاتي را با ماسه سيليسي كه قيمت آن در هر تن حدود 20 دلار است و نيز با سيليكاي صنعتي بهبود داده شده (كه گران‌تر است) انجام داده‌اند.


همچنين با توجه به اينكه روزانه شش هزار نفر به علت عدم دسترسي به آب شاميدني سالم جان خود را از دست مي‌دهند، ماده فعال سطحي حتي براي مصرف در كشور‌هاي در حال توسعه نيز گران نيست. علاوه براين امكان استفاده مجدد از فيلتر‌ها پس از شستن آنها در يك اسيد ملايم وجود دارد. همچنين مي‌توان آلودگي‌ها و نانومواد را از بين برده و سيليكا را مجدداً مصرف كرد.


به گفته ماجووسكي هنوز معلوم نيست كه اين فرآيند براي تصفيه خانه‌هاي بزرگ در كشورهاي در حال توسعه مناسب باشد. اما بسيار بازار‌هاي بالقوه ديگر براي آن وجود دارد. اين روش همچنين راهي را براي شيرين كردن آب دريا ارائه مي‌كند. اين در حالي است كه ماجووسكي فكر نمي‌كند كه اين كار بتواند در مقياس بزرگ و تجاري امكان‌پذير باشد.
+ نوشته شده در  4 Oct 2008ساعت 0:20  توسط www.Mohitiran.ir  | 

ارتش، به جنجال بر سر گورستان تلو پايان داد

جام جم آنلاين: در حالي‌ كه كشمكش‌ها بين مسئولان محيط زيست و شهرداري تهران طي ماه‌هاي اخير بر سر احداث گورستاني جديد براي تهراني‌ها بالا گرفته و موضوع ايجاد قبرستاني در منطقه تلو در شرق پايتخت به دليل كمبود فضا در بهشت زهرا (س) مطرح بود، با ورود ارتش به اين مساله و مخالفت آن با ايجاد گورستان در تلو، اين جنجال پايان يافته تلقي مي شود.

خبرگزاري فارس امروز جمعه گزارش داد: ارتش به عنوان مالك حقيقي زمين‌هاي «تلو» در نامه اي به شهرداي تهران اعلام كره است كه به دلايل امنيتي اجازه نمي دهد در اين زمينها، قبرستان ايجاد شود.

 

 

 

موضوع احداث گورستان جديد در شمال شرق تهران در منطقه «تلو» طي ماه‌هاي اخير موضوع داغ خبري در حوزه‌‌هاي محيط زيست، شهرداري و شوراي شهر تهران بود. از يكسو، مسئولان شهري با اين استدلال كه  گورستان بهشت زهرا(س) ديگر امكان توسعه ندارد و قبرهاي موجود در آن نيز در حال اتمام است، بر ايجاد قبرستاني جديد در منطقه شمال شرق تاكيد داشتند و از سوي ديگر، مخالفت‌هاي صريح مسئولان سازمان محيط زيست مطرح بود كه معتقد بودند ايجاد گورستان در منطقه به دلايلي همچون جنس خاك منطقه و نيز، ورود آب غسالخانه به قنات‌هاي قديمي، موجب بروز آلودگيها و مشكلات زيست محيطي براي پايتخت خواهد شد.

 

 

 

در چنين شرايطي، ارتش كه مالك اصلي اين زمين‌هاست هفته گذشته جلسه‌اي را با حضور مسئولان محيط زيست و شهرداري تهران برگزار كرد و مخالفت خود را با احداث اين گورستان اعلام داشت.

 


ارتش در نامه اي كه در همين زمينه به شهرداري تهران نوشته است، علت مخالفت خود را با احداث گورستان به طور كلي در شمال شرق تهران اعلام و مهمترين دليل آن را مسائل امنيتي، كاربري نظامي و مشكلات زيست‌محيطي كرده است.

 

 

 

جزييات بيشتري از نامه ارتش فاش نشده اما به عقيده كارشناسان، مخالفت آن با احداث اين گورستان، به معناي پايان كشمكش‌هاي مسئولان محيط زيست و شهرداري بر سر احداث گورستان در «تلو» محسوب مي‌شود.

 

 

 

پيش از اين نيز،‌"كامران دانشجو" استاندار تهران از جمع بندي نتايج مذاكرات هياتهاي سازمان محيط زيست و شهرداري بر سر ايجاد گورستاني در تلو خبر داده و گفته بود كه به دلايل متعدد از جمله بروز مشكلات زيست محيطي و ايجاد ترافيك سنگين در شرق پايتخت، ايجاد قبرستان در تلو به مصلحت نيست.

 


كارشناسان مي گويند براي احداث گورستان در هر نقطه‌اي بايد سهولت مسيرهاي دسترسي، قرار نداشتن در مسير جريان باد، نبود امكان هيچ‌گونه فعاليت كشاورزي، تفريحي، صنعتي و زراعي، شيب‌دار نبودن زمين، داشتن حداقل 5 متر فاصله با سفره آب‌هاي زيرزميني، امكان برخورداري از تجهيزات رفاهي و بهداشتي، با دقت لحاظ شود.

 


در همين راستا، يكي از مهمترين مشكلات اراضي «تلو» كه منطقه‌اي نظامي است و در حال حاضر، حتي  كارشناسان محيط زيست اجازه بررسي اين منطقه را به دليل نظامي بودن ندارند، اين است كه زمين‌هاي موردنظر شهرداري براي احداث گورستان در اين منطقه، در بالادست سه تصفيه‌خانه اصلي آب شرب تهران قرار دارد و شيب تند اين اراضي به سمت تصفيه‌خانه‌هاي تهرانپارس و چندين مخزن اصلي آب تهران است. معناي اين سخن آن است كه چون مخازن بزرگ آب تهران زيرزميني است، در صورت ايجاد گورستان در تلو،  آلودگي ميكروبي و پساب حاصل از غسالخانه به سهولت و سرعت در سطح شهر منتشرخواهد شد وحتي اگر مخازن آب را كاملاً ايزوله فرض كنيم، چاه‌ها و قنوات منطقه از چنين پيامدي در امان نخواهند بود.

 

 

 

صاحبنظران مسائل شهري نيز مي گويند مسئولان نبايد فراموش كنند گورستان بهشت زهرا كه امروز جزو پايتخت به شمار مي رود و در حاشيه آن، مناطق مسكوني ايجاد شده است، هنگام آغاز بهره برداري، بيش از 25 كيلومتر با شهر تهران فاصله داشت ، حال آنكه منطقه «تلو» همين الآن كاملاً متصل به شهر تهران است و در صورت ايجاد گورستان، به وضعيت «ابن بابويه» در شهر ري دچار خواهد شد كه خود اهالي محل از دفن ميت در آن جلوگيري مي كنند.

 


داريوش گل‌علي‌زاده، معاون محيط زيست انساني اداره كل محيط زيست استان تهران در آخرين اظهار نظر خود درباره منطقه «تلو» به فارس گفته بود: منطقه «تلو» بر روي گسل قرار دارد و با تحريك گسل، به طور مستقيم آب غسالخانه گورستان وارد آب جاجرود كه منبع آب شرب تهران است، خواهد شد.

 


وي درباره اظهارات اعضاي شوراي شهر تهران مبني بر اينكه بحث گسل مربوط به زنده‌هاست و ربطي به مرده‌ها ندارد، تصريح كرده بود: اگر بحث عدم قرار گرفتن گورستان روي گسل مطرح شده است براي اين است كه هر گورستاني حتماً غسالخانه و تصفيه‌خانه دارد و اگر گسل تحريك شود احتمال تخريب اين تاسيسات وجود دارد و با تخريب آن، پساب موجود در منطقه «تلو» از طريق رودخانه جاجرود وارد آب شهر تهران خواهد شد.

 


معاون محيط زيست انساني اداره كل محيط زيست استان تهران يادآور شده بود: شهر پرديس نيز در كنار منطقه «تلو» واقع شده، قرار است 400 هزار نفر جمعيت را جذب كند كه در صورت ايجاد گورستان، رفت و آمد در منطقه كاملاً قفل خواهد شد.

 

 

 

گل علي زاده توضيح داد: به طور ميانگين روزانه 100 تا 150 مورد مرگ در تهران رخ مي‌دهد كه در صورت ايجاد قبرستان در تلو، روزي حداقل 1000 خودرو غير از شب‌هاي جمعه در اين مسير تردد خواهد كرد و بار ترافيكي عظيمي را به همراه خواهد داشت.

 


اكنون در شرايطي كه هم محيط زيست با ايجاد گورستان در تلو مخالف است و هم ارتش ، با اظهارنظر رسمي خود، به جنجال در اين زمينه پايان داده است، بايد در انتظار طرحي جديد براي دفن مردگاني بود كه به گفته مسئولان شهرداري، ديگر جايي براي آنان در بهشت زهرا وجود ندارد.

 

 

 

منابع مطلع در اين باره به جام جم آنلاين گفتند: شهرداري اكنون در حال مطالعه 9 گزينه براي حل اين مشكل است. در اين زمينه، برخي كارشناسان مي گويند اگر واقعا بهشت زهرا(س) جايي براي توسعه ندارد، چرا همانند انتقال زندانها به مناطق دورتر از پايتخت، گورستان را به منطقه واقع در حد فاصل تهران – قم منتقل نمي كنند كه هم از نظر حمل و نقل و دسترسيهاي ترافيكي، از امكانات مناسبي برخوردار است، هم در جنوب شهر قرار دارد و پساب آن موجب آلودگي آب شرب پايتخت نخواهد شد و هم اينكه، زمينهاي آن، از قابليت چنداني براي كشاورزي و سكونت برخوردار نيست. نكته مهم ديگر در مورد زمينهاي ميان تهران – قم  اين است كه در مسير بهشت زهرا قرار داشته و نه تنها براي دهها بلكه حتي صدهاسال نيز گنجايش پذيرش متوفيان پايتخت غول پيكري مانند تهران را خواهد داشت.

+ نوشته شده در  4 Oct 2008ساعت 0:13  توسط www.Mohitiran.ir  | 

جنگل ‌ها

جام جم آنلاين: جنگل‌ها و گرمايش زمين بسيار به يكديگر وابسته‌اند. از طرفي تغييراتي كه در اقليم و آب و هواي زمين رخ مي‌دهد جنگل‌ها را تحت فشار قرار مي‌دهد؛ به طور مثال دماي ميانگين سالانه در جنگل‌ها بالا رفته است، ميزان و زمان‌هاي بارش سالانه تغيير كرده است و همچنين رخدادهاي طبيعي مانند آتش‌سوزي و سيل افزايش يافته‌اند.
از طرفي جنگل‌ها و چوبشان با جذب دي اكسيد كربن جو نقش عمده‌اي در كاهش گازهاي گلخانه‌اي و در نتيجه گرمايش زمين دارند. اما از سوي ديگر نابودي همين جنگل‌ها، به علت گرمايش زمين و ساير فعاليت‌هاي انساني، دي اكسيد كربن بسياري را آزاد مي‌كند و گرم شدن زمين را سرعت مي‌بخشد.

در مجموع، جنگل‌هاي دنيا و خاك آنها، كه شامل گياهان از بين رفته است، بيش از يك تريليون تن كربن در خود دارند؛ يعني تقريبا دو برابر مقدار كربني كه در جو زمين است و سالانه جنگل‌هايي كه از بين مي‌روند حدود شش ميليارد تن دي اكسيد كربن وارد جو مي‌كنند.

جنگل‌ها از بسياري جهات براي زمين و انسان‌ها مفيد و ضروري هستند: خانه بيش از نيمي از تمام گونه‌هاي جانوري دنيا به شمار مي‌آيند؛ منبع محصولات و كالاهاي چوبي ما هستند؛ به تنظيم و تعادل بارش‌هاي منطقه‌اي كمك مي‌كنند و محلي براي تامين بخش زيادي از غذا، مواد دارويي و آب براي انسان‌ها به شمار مي‌آيند.

نه تنها جنگل‌ها با نابوديشان بر گرمايش زمين تاثير مي‌گذارند، گرمايش زمين نيز با تغيير دادن دما، ميزان و زمان بارش، ميزان دي اكسيد كربن، افزايش خشكسالي، سيل و آتش‌سوزي موجب نابودي جنگل‌ها و تغيير محل رويش گياهان مي‌شوند. در ايران بالا آمدن سطح آب خليج فارس و درياي عمان موجب از بين رفتن جنگل‌هاي حرا (مانگرو) مي‌شود.

افزايش دما و تغيير در ميزان بارش موجب تغيير مكان جنگل‌ها و پراكندگي انواع درخت‌ها در آنها مي‌شود. همچنين نوع گونه‌هاي گياهاني كه در جنگل وجود دارد را تغيير مي‌دهد؛ موجب نابودي يك گونه و ورود گونه‌اي جديد به جنگل مي‌شود. در مناطقي مانند شمال آمريكا تغيير اقليم مكان پراكندگي جنگل‌ها را تغيير داده است. در اين مناطق جنگل‌ها به عرض‌هاي شمالي تر مهاجرت كرده‌اند.

با تغيير محل جنگل‌ها و از بين رفتن بخشي از آنها زندگي حيات وحش آن منطقه به هم مي‌خورد. كيفيت محصولات چوبي و همچنين كيفيت آب تغيير مي‌كند.

البته تاثير تغيير اقليم بر جنگل‌ها فقط وابسته به عوامل آب و هوايي نيست؛ عواملي مثل آلودگي هوا (مانند باران‌هاي اسيدي)، ميزان بهره‌برداري از جنگل و چوب آن و توان خاك نيز تاثيرگذار است. جدا كردن تاثير اين عوامل از تغيير اقليم چندان ساده نيست.

آيرين شيوايي

+ نوشته شده در  2 Oct 2008ساعت 13:45  توسط www.Mohitiran.ir  |